Kæra dagbók,
Ég verð að viðurkenna að stundum fæ ég samviskubit yfir því hvað ég get verið harður við konuna.  Ég spurði hana í morgun hvernig hún færi að því að hemja reiðina  yfir því hvað ég væri oft hastarlegur við hana.  Hún var að vanda með svör á reiðum höndum, „Það er nú lítið mál.  Ég þríf klósettskálina þegar ég er að alveg að springa.“  Ég verð að viðurkenna ég var ekki alveg að skilja tenginguna þarna á milli.  “Hvernig rennur þér reiðin við að þrífa klósettskálina?“, spurði ég forvitinn og fann að nú kynntist ég enn einum leyndardómnum í fari kvenna.  “Jú, sjáðu til“, sagði hún, „Ég nota tannburstann þinn og á einhvern óútskýranlegan svínvirkar það.“